in memoriam cees cuperus        



,,Nou tot volgende week”, dat waren de laatste woorden die hij tegen me zei op donderdag 27 november bij het verlaten van de Geerhoek.
Nog geen drie minuten later werden er pogingen gedaan om hem te reanimeren.
Het mocht niet baten, Cees Cuperus (68) overleed ter plaatse en ook pogingen om hem in het ziekenhuis te redden, haalden niets meer uit.


Cees was een bevlogen man.
De heemkundekring ging hem bijzonder na aan het hart.
In de eerste jaren bekeek hij de vereniging en de activiteiten vanaf de zijlijn, maar in 1992 werd hij in het bestuur gekozen en tot 2006 maakte hij deel uit van dat bestuur waarbij hij als secretaris alles tot in de puntjes regelde.
In die jaren was hij ook begonnen om bidprentjes te verzamelen.
Een collectie die groeide en groeide.
Gesplitst in twee verzamelingen: een verzameling met mensen die in Wouw geboren, gestorven of begraven waren en een collectie met mensen van buiten Wouw met daarin ook dubbele gedachtenisprentjes. Hij genoot er van om weer een mijlpaal te bereiken.
Zijn laatste daad was om het 9.000ste Wouwse bidprentje aan de verzameling toe te voegen, niet wetende dat juist dat prentje zijn eigen gedachtenisprentje zou worden.



Enkele jaren geleden droeg hij de volledige verzameling over aan de Vierschaer om er voor te zorgen dat die ook in de toekomst bewaard zou blijven. ,,Mijn kinderen gooien die ‘troep’ toch meteen weg”, vertelde hij regelmatig.
Dat weerhield hem en zijn vrouw Annelies er niet van om samen de ‘werkgroep bidprentjes’ te vormen.


                                           



Cees was ook een boekenfanaat.
Hij zette de boekenmarkt van de Vierschaer tijdens de braderie op touw.
Uit de hele regio sleepte hij loodzware dozen met boeken naar zijn woning aan het Strijp.
Samen met Annelies zocht hij ze uit, sorteerde ze en waardevolle boeken werden apart verkocht.
Cees had er plezier in om een zo hoog mogelijk opbrengst bijeen te sprokkelen met boeken voor 50 cent en een euro.
Alles wat met Wouw te maken had, had zijn belangstelling, maar met name ging zijn belangstelling uit naar militairen.
Militairen die in de gemeente gesneuveld waren in de Tweede Wereldoorlog.
Wouwse jongens die elders gesneuveld waren, soldaten die naar Nederlands IndiŽ waren uitgezonden en naar Nieuw-Guinea.
Maar ook Duitse soldaten die gesneuveld waren in de gemeente Wouw.
Hij beet zich daar in vast, schreef brieven naar instanties en archieven, belde gegevens na, zocht op internet naar afbeeldingen en als hij even vastliep, vroeg hij zijn dochter Ilse, die bij defensie werkt, om hulp.

                                       



Zijn verzamelwoede leidde ook tot artikelen in ons blad.
Hij startte een serie ‘Prentjes en santjes van de Vierschaer’ en verzamelde gegevens voor artikelen over gesneuvelde soldaten en burgers.
Eťn van zijn laatste ideeŽn was om de mensen die in 1900 geboren waren te volgen in de geschiedenis.
De gegevens van de mensen die in de maand januari 1900 geboren waren, zette hij al om in een artikel.
Zijn plannen om die serie in de komende jaren voort te zetten zullen door iemand anders uitgewerkt moeten worden.

De laatste maanden was Cees regelmatig in het Heemhuys te vinden.
Op dinsdagmiddag en -avond konden mensen er terecht en die kwamen ook.
De een voor een foto, de ander voor genealogische gegevens, een derde kwam zo maar eens kijken en Cees genoot er van.
En het was er ook gezellig onder het genot van een kopje VVV-koffie of zelf meegebrachte koffie wat ’buurten’ en wat ‘ouwehoeren’.
Gasten helpen en plannen maken, zoals voor het jaar 2019: ,,Dan gaan we een grote tentoonstelling samenstellen over 75-jaar bevrijding”, waren de plannen die tijdens de laatste Heemhuysopenstelling werden gemaakt.
Als de tentoonstelling er komt zal Cees er alleen in onze gedachten bij zijn!

En dan was er nog zijn werk, weer samen met Annelies, om vier keer per jaar de tijdschriften bij onze leden te krijgen.
Boekjes en nieuwsbrieven in de enveloppen, stickers er op, sorteren per bezorger en wat naar de post moest.
En dan alles in de auto en afleveren.
Keurig op tijd viel het nieuwe tijdschrift dan bij iedereen in de brievenbus.
Op Cees kon je rekenen.
En had je een los nummer nodig, dan was hij de aangewezen persoon om dat te verkopen.
Hij was het ook die de verkoop in de kramen tijdens braderieŽn, Oranjemarkten, open dagen en festiviteiten regelde.
Een speciale koffer zorgde er voor dat de kraam in stijl aangekleed kon worden, compleet met paars tafelkleed en de vlaggen van de vereniging en het dorp Wouw.

Cees, je hebt prima werk verricht voor onze vereniging.
Annelies, Ivan, Ilse, Cissi, Sjoerd, Jesper en Emma sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Renť Hermans